Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010

Pasaji

Κι ενώ άλλοι πάνε για την στοά, την Ελληνική κουζίνα, το κρασί...εμείς προτιμήσαμε μια διαφορετική προσφορά, το σούσι!

Η ατμόσφαιρα ωραία, η θέρμανση από τις σόμπες στο εξωτερικό κομμάτι (που βρίσκεται μέσα στην στοά) σε κάνουν να νιώθεις άνετα ενώ χαζεύεις τους περαστικούς.

Το σέρβις ευγενικό αλλά υποτονικό. Με το πάσο τους να σου φέρουν ψωμί, με το πάσο τους την παραγγελία, με το πάσο τους το κρασί, με το πάσο τους τον λογαριασμό και γενικά μια χαλαρότητα που μάλλον παραπέμπει σε αδιαφορία παρά στην δημιουργία ήρεμης ατμόσφαιρας.

Παραγγείλαμε λοιπόν Μάκι Σούσι με καπνιστό σολωμό. Δηλαδή ρολό με νόρι (φύκι), ρύζι και καπνιστό σολωμό. Συνοδευόταν ως συνήθως από ουασάμπι και σάλτσα σόγιας. Βέβαια υπήρχαν κι οι επιλογές σε σασίμι (ωμό ψάρι) ή και ελληνικής κουζίνας (ορεκτικά, σαλάτες, θαλασσινά, κρεατικά).

Ιδιαίτερα ενδιαφέρον βρήκα στο κρασί, διότι όταν ζητάς ένα ποτήρι λευκό κρασί συνήθως δεν ξέρει ο σερβιτόρος τίποτα για την ποικιλία ή το μπουκάλι ή οτιδήποτε. Στην προκείμενη περίπτωση αμέσως μας απάντησε μοσχοφίλερο ή σαρντονέι (Chardonnay) και το σαρντονέι ήταν από το σαμπλί (Chablis), την πιο φημισμένη περιοχή της Γαλλίας για Chardonay).

Συνοψίζοντας, χωρίς να έχουμε πάει με διάθεση αξιολόγησης, και σκεπτόμενοι πως το κάτι διαφορετικό είναι η στοά (που τα Χριστούγεννα συνήθως είναι πολύ όμορφα στολισμένη), ήταν συμπαθητικό, όμως η σχέση τιμής-ποιότητας μας προβληματίζει. Ξέρουμε πως οι ανατολίτικες γεύσεις έχουν ανέβει στην εκτίμηση του Έλληνα καταναλωτή αλλά και στην χρέωση του Έλληνα μαγαζάτορα, το κρασί ακολουθεί την ίδια ανοδική πορεία εδώ και χρόνια, οπότε μάλλον τσιμπιμένο το μικρό μας τσιμπολόγημα. Ίσως για μια διαφορετική βραδύα μετά το θέατρο ή μόνο για ένα κρασί, αλλά όχι χωρίς ιδιαίτερο λόγο και όχι απλά και μόνο για το φαγητό.

Pasaji
Στοά Σπύρου Μήλιου
Βουκουρεστίου 3
10650 Αθήνα
Τηλ. 210 322 0714

Καλή βόλτα στο κέντρο!

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

Kiku

Κίκου στα ιαπωνικά σημαίνει κομμένο, στα ελληνικά θεωρείται ένα από τα καλύτερα ιαπωνικά εστιατόρια της Αθήνας (μάλλον και της Ελλάδας).

Ο χώρος μπορεί να χαρακτηριστεί μοντέρνος, με έναν ανάλαφρο φωτισμό. Οι πέτρινοι τοίχοι, τα φυτά στο βάθος, οι καναπέδες και το μπαρ συνθέτουν πράγματι μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα. Η ένδυση των σερβιτόρων, με μαύρο παντελόνι και λευκή μπλούζα που θυμίζει ρόμπα, σε παραπέμπει στην Άπω Ανατολή. Και αρκετά εξυπηρετικοί.

Το μενού κλασσικό ιαπωνικό, που άμα δεν ξέρεις από ιαπωνική κουζίνα προσπαθείς να μαντέψεις τι είναι το κάθε τι. Και οι πιο γνωστικοί της παρέας παραγγέλνουν σασίμι (όχι σούσι!). Το ψάρι ωμό και φρεσκότατο. Σίγουρα δεν νιώθεις κανίβαλος που τρώς ωμό σολωμό, τόνο, λαυράκι, μαγιάτικο (Yellowtail fish) και χταπόδι. Ιδιαίτερα όταν το βουτάς σε σόγια σως με ή χωρίς διαλυμένο ουασάμπι καθώς πίνεις και το κρασί σου. Αυτό για ορεκτικό και το κυρίως πιάτο μπορεί να είναι τεμπούρα (δηλαδή τηγανιτές) γαρίδες ή ψημένος μπακαλιάρος ή rib eye steak ή κοτόπουλο. Μετά σε κερνάνε ένα τσάι για να καθαρίσει η γεύση και να προετοιμαστείς για το επιδόρπιο που θα είναι κρέμ μπρουλέ ή παγωτό τεμπούρα (τηγανιτό) ή φρούτα εποχής ή κέικ σοκολάτας. Εδώ πάλι ένα κερασματάκι λιμοντσέλο, λικέρ μαστίχας ή γράπα. Σίγουρα και οι πιο ευαίσθητη της παρέας θα έβρισκαν κάτι που να τους ταιριάζει.

Η λίστα με τα κρασιά αξιόλογη. Κυρίως ελληνικά κρασιά, με κάποια γαλλικά.

Η εν λόγω κουζίνα μάλλον χαρακτιρίζεται για την ελαφρύτητά της, οπότε δύσκολα θα βαρυστομαχιάσετε. Αν πεινάτε θα χρειαστείτε και τα τρία στάδια του γεύματος (ορεκτικό, κυρίως κι επιδόρπιο).

Υποχρεωτικά αν θες να γευματίσεις θα χρησιμοποιήσεις chop sticks...και πιστέψτε με θα τα καταφέρετε!

Κι ερχόμαστε στο δύσκολο κομμάτι. , την σχέση ποιότητας-τιμής. Μάλλον μέτρια θα την χαρακτήριζα. Διότι ενώ η κουζίνα είναι φανταστική και πραγματικά την ευχαριστιέσαι, ο λογαριασμός θα σε πονέσει. Αν λοιπόν ανοίξεις τα ανάλογα μπουκάλια κρασί και δεν φύγεις πεινασμένος, θα χρειαστείς 85-100 ευρώ. Κατανοώ ότι είναι ακριβό να έχεις κάθε μέρα φρέσκο ψάρι και τον κατάλληλο ειδικό να το ετοιμάσει και ο χώρος θέλει συντήρηση, όμως δεν δικαιολογείται το τριψήφιο νούμερο.

Μην σας αποθαρρύνω όμως. Αν επιθυμείτε να δοκιμάσετε μια καθαρά ιαπωνέζικη κουζίνα, να εντυπωσιάσετε κάποιον φίλο ή φίλη για κάποιο σημαντικό γεγονός, αξίζει να πάτε. Πληροφορίες λένε πως χρειάζεται να κάνει κάποιος κράτηση, αν και όταν πήγα δεν ήταν ούτε το μισό μαγαζί γεμάτο.

Kiku
Δημοκρίτου 12
10673 Κολωνάκι, Αθήνα
Τηλ. 210 364 7033

Σε ελεύθερη μετάφραση θα λέγαμε καλή όρεξη όμως κυριολεκτικά Itadakimasu σημαίνει Ταπεινή Αποδοχή! Αποδεχτείτε λοιπόν!

Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2010

Sushi - Σούσι

Μία νέα μόδα στην ελληνική γαστρονομία είναι το σούσι. Ενώ υπάρχουν Ιαπωνέζικα εστιατόρια που σερβίρουν σούσι εδώ και αρκετά χρόνια, φαίνεται πως μόνο την τελευταία δεκαετία, και ιδιαίτερα τα τελευταία 2-3 χρόνια, είναι που αρχίζουν οι καταναλωτές να επιδιώκουν το σούσι.

Οι περισσότεροι που έχετε διαβάσει μέχρι στιγμής σκέφτεστε ωμό ψάρι. Λάθος! Ετοιμολογικά "σούσι" σημαίνει "είναι ξινό", κι αυτό αναφέρεται στο ρύζι. Κατά το βράσιμο του ρυζιού παράγεται γαλακτικό οξύ, το οποίο προκαλεί τη ζύμωση/πάστωμα του ψαριού που βράζει ταυτόχρονα. Μια διαδικασία που ξεκίνησε τον 7ο αιώνα. Αν τώρα θέλουμε να αναφερθούμε στο ωμό ψάρι θα χρησιμοποιήσουμε την λέξη σασίμι (sashimi).

Ας επανέλθουμε όμως στο σούσι, στο ξινό δηλαδή στο ρύζι. Υπάρχουν διαφόρων ειδών σούσι, όπως:

Νιγκίρι σούσι (Nigiri-Sushi) το οποίο είναι μια μπάλα ρύζι που την πλάθει ο σεφ στα χέρια του και βάζει ότι επικάλυψη κρίνει (ή έχουμε παραγγείλει!). Συχνά είναι και κομμάτια από ωμό ψάρι όπως τόνο, σολωμό ή χέλι, μπορεί όμως να είναι και χταπόδι, σουπιά, αυγοτάραχο, ή και ψημένο-καπνιστό ψάρι όπως σολωμός, λαυράκι ή και λαχανικά!

Μάκι σούσι (Maki-Sushi) αναφέρεται στο ρολό, δηλαδή είναι ένα κυλινδρικό κομμάτι τυλιγμένο με νόρι ή ομελέττα ή φύλλο σόγιας ή αγγούρι ή κάτι άλλο. Στο κέντρο έχει ρύζι και κάτι από τα παραπάνω δηλαδή ωμό ψάρι, ψημένο, λαχανικά, θαλασσινά κ.ο.κ.

Ιναρί σούσι (Inari-Sushi) όταν είναι τόφου (προϊόν από το γάλα της σόγιας που μοιάζει στην όψη με τυρί), το οποίο τηγανίζεται κι έχει μέσα ρύζι. Πιο σπάνια περιέχει κι ένα από τα παραπάνω δηλαδή ωμό ψάρι, ψημένο, λαχανικά, θαλασσινά κ.ο.κ.

Ενώ τα τρία παραπάνω είναι τα πιο διαδεδομένα, μπορεί να συναντήσουμε κι άλλα είδη ανάλογα την φαντασία του σεφ. Μερικές ορολογίες που πρέπει να έχουμε υπόψη μας είναι:

Νόρι (Nori): είναι φύκι, χρησιμοποιείται συνήθως για το Μάκι σούσι
Ουασάμπι (Wasabi): είναι φυτό (ανήκει στην ίδια οικογένεια με το λάχανο!), πολύ καυτερό και συνοδεύει τα σούσι ή το σασίμι. Έχει πολύ έντονη επίδραση στην ρινική κοιλότητα, αλλά σύντομη.
Σόγια σώς (Soya sause): Προέρχεται από τη ζύμωση της σόγιας, προσθέτωντας νερό και αλάτι.
Σάκε (Sake): Στην ιαπωνική κουζίνα αναφέρεται σε αλκοολούχα ποτά, και ειδικά στο αλκοολούχο ποτό που παράγεται από την ζύμωση ρυζιού με μαγιά.

Ξέροντας τώρα περίπου τι να παραγγείλετε το μόνο που έχουμε να πούμε είναι:

Itadakimasu ... ή Καλή Όρεξη