Και ως πρώτη αξιολόγηση-έκφραση άποψης διαλέγουμε το Happy Green Cows...
Ενώ είμαστε λάτρεις του κρέατος γιατί επιλέγουμε αυτό το vegetarian στέκι;
Ενώ μένουμε Αθήνα, αυτό το εστιατόριο στην Παροικιά της Πάρου;
Ενώ έχουμε τόσους γνωστούς σε άλλα εστιατόρια, εκεί δεν ξέρουμε κανέναν;
Ενώ σήμερα γευματίσαμε έξω, το Happy Green Cows το επισκεφτήκαμε πέρσι το καλοκαίρι;
Και η απάντηση είναι μια! Διότι ξεχωρίζει. Είναι αυτό ακριβώς που θέλουμε να κάνουμε στο ιστολόγιό μας. Να διαλέξουμε μέρη που ξεχωρίζουν. Μέρη που προσθέτουν το συν στην τροφή. Είναι ένα μέρος που δεν πας απλά να φας και να φύγεις. Εκεί το δείπνο είναι απόλαυση.
Η απόλαυση όμως ξεκινάει από την ώρα που θα περπατήσεις στα σοκάκια της Παροικιάς. Κυκλαδίτικα καλντερίμια, γαλανόλευκα σπίτια, θαλασσινή αύρα... Αν δεν ξέρεις τον δρόμο μπορεί να χαθείς για λίγο (έχει όμως διάφορες ταμπελίτσες που σε οδηγούν), αν πάλι ξέρεις τον δρόμο μπορεί να χαθείς στις σκέψεις σου και στις αναμνήσεις ενός περασμένου καλοκαιριού.
Εξίσου πρωτότυπη με το όνομα είναι και η διακόσμηση. Έντονα χρώματα αρμονικά συνδυασμένα με ρομαντική ατμόσφαιρα.
Το μενού περιλαμβάνει διάφορες Σαλάτες και Ορεκτικά καθώς και δύο κατηγορίες κυρίως πιάτων: Θαλασσινά και Κοτόπουλο. Συνταγές πρωτότυπες και έξυπνες. Ένα χρόνο μετά και ακόμα θυμάμαι το πόσο γευστικά ήταν τα linguini με καραβίδες. Το φαγητό ήταν απλά καταπληκτικό. Για όσους με ξέρουν κατανοούν πόσο πρέπει να μου άρεσε! Όμορφα σερβιρισμένο και σε λογικές ποσότητες. Λίγο τσιμπιμένες τιμές βέβαια, αλλά ότι πληρώνεις παίρνεις.
Παράγουν και δικό τους κρασί, και ως γνωστό η Πάρος διακρίνεται για τα καλά κρασιά της.
Το σέρβις αρκετά καλό ώστε να μπορέσω να αφοσιωθώ στην παρέα και στο δείπνο. Ίσως λίγο στριμωγμένα τα καθίσματα, διότι είναι μικρό μαγαζί. Ο ιδιοκτήτης είναι ένας ευχάριστος και χαμογελαστός τύπος.
Προσοχή! Κάντε έγκαιρα κράτηση. Αν σκοπεύεται να πάτε στην Πάρο και να το επισκευτείτε, κλείστε θέση πριν πάτε στο νησί.
Τηλ. επικοινωνίας: +30 22840 24691
Καλή απόλαυση!
Το ΣΥΝ στην ΔΙΑ-τροφή! Η διατροφή του ανθρώπου αποτελεί βιοτική ανάγκη. Από τα αρχαία όμως χρόνια το γεύμα ή το δείπνο αποτελούν και στιγμή κοινωνικής συνεύρεσης. Προτείνουμε λοιπόν εστιατόρια, ταβέρνες, μεζεδοπωλεία ή όποιο άλλο μέρος έχουμε επισκευτεί για να ικανοποιήσουμε την βιολογική αλλά και κοινωνική μας ανάγκη.
Κυριακή 27 Ιουνίου 2010
Σάββατο 26 Ιουνίου 2010
Τορτελίνια Καρμπονάρα
Η πρώτη μου επίσημη ανάρτηση οφείλει να είναι αφιερωμένη στον άνθρωπο που με έμαθε να παρασκευάζω και να εκτιμώ το φαγητό, τον πατέρα μου. Μια από τις αγαπημένες μου συνταγές λοιπόν είναι τα τορτελίνια καμπονάρα, όπως μου τα έμαθε. Αφιερωμένο.
Υλικά:
250 γρ. Τορτελίνια με κρέας
2 τμχ. Αυγά
200 γρ. Κρέμα γάλακτος
200 γρ. τριμμένο τυρί (Παρμεζάνα ή Γραβιέρα Ελβετίας)
100 γρ. μπέικον
Αλάτι
Πιπέρι
Πάπρικα
Μοσχοκάρυδο
Κόβουμε το μπέικον σε κυβάκια και το τσιγαρίζουμε.
Όσο τσιγαρίζεται το μπέικον ρίχνουμε σε ένα μπόλ την κρέμα γάλακτος, τους κρόκους των αυγών, το μισό τυρί, λίγο αλάτι, πιπέρι, πάπρικα και μοσχοκάρυδο και ανακατεύουμε. Και αφήνουμε στην άκρη μέχρι να ετοιμάσουμε τα ζυμαρικά.
Βάζουμε 1,5-2 λίτρα νερό να βράσουν, με 1,5 κουταλιά αλάτι και λίγο λάδι. Ρίχνουμε τα τορτελίνια για 12-15 λεπτά στο βραστό νερό. Καλό είναι το νερό να μην κοχλάζει όσο ψήνονται διότι χαλάει τα ζυμαρικά. Όταν είναι έτοιμα στραγγίζουμε και τα ξαναρίχνουμε στην κατσαρόλα.
Προσθέτουμε το μπέικον και το μείγμα. Ανακατεύουμε για να πάει η σάλτσα παντού. Αν βάλουμε την κατσαρόλα στο ζεστό μάτι υπάρχει κίνδυνος να ζεσταθεί πολύ το μείγμα και να κόψουν η κρέμα και το αυγό.
Μια ιταλίδα φίλη ρίχνει στο τέλος και το ασπράδι του αυγού πάνω από τα έτοιμα ζυμαρικά για να δέσουν.
Ο μάγειρας στο στρατό πήρε τιμητική άδεια επειδή έβαζε και σκόρδο στην καρμπονάρα.
Αν μου περισσεύει ένα κουτί μανιτάρια το ρίχνω κι αυτό μέσα.
Και ο κος Μαμαλάκης μας έλεγε ένα απόγευμα πως η αυθεντική καρμπονάρα φτιάνχεται μόνο με αυγά και όχι με κρέμα γάλακτος.
Οι παραλαγές πολλές. Περί ορέξεως...κολοκυθόπιτα! Καλή όρεξη.
Υλικά:
250 γρ. Τορτελίνια με κρέας
2 τμχ. Αυγά
200 γρ. Κρέμα γάλακτος
200 γρ. τριμμένο τυρί (Παρμεζάνα ή Γραβιέρα Ελβετίας)
100 γρ. μπέικον
Αλάτι
Πιπέρι
Πάπρικα
Μοσχοκάρυδο
Κόβουμε το μπέικον σε κυβάκια και το τσιγαρίζουμε.
Όσο τσιγαρίζεται το μπέικον ρίχνουμε σε ένα μπόλ την κρέμα γάλακτος, τους κρόκους των αυγών, το μισό τυρί, λίγο αλάτι, πιπέρι, πάπρικα και μοσχοκάρυδο και ανακατεύουμε. Και αφήνουμε στην άκρη μέχρι να ετοιμάσουμε τα ζυμαρικά.
Βάζουμε 1,5-2 λίτρα νερό να βράσουν, με 1,5 κουταλιά αλάτι και λίγο λάδι. Ρίχνουμε τα τορτελίνια για 12-15 λεπτά στο βραστό νερό. Καλό είναι το νερό να μην κοχλάζει όσο ψήνονται διότι χαλάει τα ζυμαρικά. Όταν είναι έτοιμα στραγγίζουμε και τα ξαναρίχνουμε στην κατσαρόλα.
Προσθέτουμε το μπέικον και το μείγμα. Ανακατεύουμε για να πάει η σάλτσα παντού. Αν βάλουμε την κατσαρόλα στο ζεστό μάτι υπάρχει κίνδυνος να ζεσταθεί πολύ το μείγμα και να κόψουν η κρέμα και το αυγό.
Μια ιταλίδα φίλη ρίχνει στο τέλος και το ασπράδι του αυγού πάνω από τα έτοιμα ζυμαρικά για να δέσουν.
Ο μάγειρας στο στρατό πήρε τιμητική άδεια επειδή έβαζε και σκόρδο στην καρμπονάρα.
Αν μου περισσεύει ένα κουτί μανιτάρια το ρίχνω κι αυτό μέσα.
Και ο κος Μαμαλάκης μας έλεγε ένα απόγευμα πως η αυθεντική καρμπονάρα φτιάνχεται μόνο με αυγά και όχι με κρέμα γάλακτος.
Οι παραλαγές πολλές. Περί ορέξεως...κολοκυθόπιτα! Καλή όρεξη.
Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010
Είμαστε στον αέρα...
Όσοι με ξέρουν, κατανοούν την απόφασή μου να φτιάξω αυτό το ιστολόγιο.
Από την μια η αγάπη μου για το φαγητό (και ιδιαίτερα το ένστοχο φαγητό, αυτό που ικανοποιεί κάθε σου βιοτική αλλά και πνευματική ανάγκη), σε συνδυασμό με την καλή παρέα που έχω αποκτήσει τα τελευταία χρόνια, μου έδωσαν την ευκαιρία να επισκευτώ πληθώρα (και θα συνεχίσω να επισκέπτομαι) επισιτιστικών επιχειρήσεων.
Θέλησα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας τις εμπειρίες μου, ώστε κι εσείς να απολαύσετε ή να γλιτώσετε την απογοήτευση κάποιων γνωστών ή όχι και τόσο γνωστών εστιατορίων, ταβερνών, μεζεδοπωλείων.
Καλή όρεξη λοιπόν.
Από την μια η αγάπη μου για το φαγητό (και ιδιαίτερα το ένστοχο φαγητό, αυτό που ικανοποιεί κάθε σου βιοτική αλλά και πνευματική ανάγκη), σε συνδυασμό με την καλή παρέα που έχω αποκτήσει τα τελευταία χρόνια, μου έδωσαν την ευκαιρία να επισκευτώ πληθώρα (και θα συνεχίσω να επισκέπτομαι) επισιτιστικών επιχειρήσεων.
Θέλησα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας τις εμπειρίες μου, ώστε κι εσείς να απολαύσετε ή να γλιτώσετε την απογοήτευση κάποιων γνωστών ή όχι και τόσο γνωστών εστιατορίων, ταβερνών, μεζεδοπωλείων.
Καλή όρεξη λοιπόν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)